Minioren kamp 2026
19-07-2026Zaterdag 4 juli
Op zaterdag 4 juli begon het kamp van de minioren. Om 11.30 uur vertrokken wij in onze mooiste circusoutfits vanaf Don Bosco. We zagen dat iedereen weer ontzettend zijn best had gedaan. Van leeuwentemmer tot clown: alles wat je in een circus kunt tegenkomen, was te zien op ons plein!
De auto-indeling was bekend en dit jaar gingen we met maar liefst zeven auto's richting Oud Valkeveen. We hadden extra chauffeurs nodig, dus Franka en Sanne zijn als extra leiding bijgesprongen. Daar waren we superblij mee.
Na ongeveer 45 minuten rijden kwamen we aan bij Oud Valkeveen. We vonden snel een parkeerplek, liepen allemaal twee aan twee door het toegangshek en zochten een mooie plek uit om met z'n allen te gaan zitten. Eerst aten we gezellig een broodje en daarna kon iedereen lekker gaan spelen.
Natuurlijk was de grote glijbaan met matjes weer favoriet bij velen. Hugo en Casper zijn wel tien keer samen met Jurre van de glijbaan gegaan. Mats was zo stoer om als enige in de afschietboot te gaan en de botsauto's waren favoriet bij Vajen. Zij mocht er namelijk al helemaal alleen in. Luca en Bo kregen Jaimy en Tessa zover om samen in de botsauto's te gaan. Noëlle, Olivia en Mees gingen samen in de drakenachtbaan en hielden natuurlijk de hele rit hun handen in de lucht. Jill en Sofia gingen in het schommelschip. Dat was de eerste keer best spannend, maar daarna wilden ze meteen nog een keer. Jaylinn en Juliette speelden voor chauffeur en reden Floor en Judith rond over het parcours. Senna kreeg geen genoeg van het hobbelpaard en wist de leiding meerdere keren over te halen om met haar mee te gaan, want alleen mocht ze nog niet. Kick en Joy maakten er een echte rodeo van op het hobbelpaard. Maeve en Thycho gingen samen in de bijtjes en zwaaiden enthousiast naar de leiding. Jasmijn en Pepijn zijn niet snel bang en durfden zelfs de vrije val uit te proberen. Lovis was zo moe van al het spelen dat ze even kwam uitrusten op Marco's rug, die heerlijk lag te genieten van het zonnetje. Ook Emma kwam erbij liggen en vertelde dat het knuffeltijd was.
We hebben ons ontzettend vermaakt in Oud Valkeveen, maar we moesten nog een stukje rijden naar het kampterrein. Daarom vertrokken we om 16.45 uur.
Eenmaal aangekomen op het kampterrein verkenden we snel het terrein. Onze slaapspullen stonden al in de barak. Een deel van de leiding maakte de bedden op, terwijl de kookstaf al druk bezig was met het avondeten. In de tussentijd wisten de minioren een megahut te bouwen, waar we de rest van het kamp veel plezier van hebben gehad.
Het eten was klaar: even bikken en daarna lekker eten! Kick en Pepijn vonden de pasta zó lekker dat ze wel drie keer opschepten.
We sloten de avond af met de verjaardag van Pepijn. Hij had voor iedereen een traktatie meegenomen. Het resultaat? Iedereen had een blauwe tong! Dat betekende dus extra goed tandenpoetsen en daarna snel naar bed. Tessa las nog een verhaaltje voor uit het voorleesboek. Bijna iedereen was moe en viel lekker in slaap. Behalve Joy; die vond het zó gezellig dat ze niet wilde slapen en wist wakker te blijven tot 23.45 uur. Zelfs sommige leiding sliep eerder. Een dagje Oud Valkeveen is natuurlijk ook niet niks!
Zondag 5 juli
De tweede dag van ons miniorenkamp! De laatste lichtjes gingen gisteravond pas om kwart voor twaalf uit. Toch had de leiding geen wekker nodig, want de minioren zorgden er eigenhandig voor dat iedereen weer op tijd wakker was. Een kort nachtje dus!
Gelukkig leek niemand daar echt last van te hebben. Iedereen stond vrolijk op en had zin in een nieuwe dag vol leuke activiteiten. En dat kwam goed uit, want er stond een druk programma op ons te wachten.
We begonnen de dag met een lekker ontbijtje. Eerst natuurlijk even bikken: "Bikker de bikker de bik bik bik, happer de happer de hap hap hap... eetsmakelijk!" Zo klonk het om half negen in de bossen van Harderwijk. En smakelijk hebben we zeker gegeten, want hoe leuk is het als je zelf mag bepalen wat – en hoeveel – je op je brood doet?
Natuurlijk moest eerst de hut verder worden afgebouwd. Samen met Jurre en maar liefst 22 enthousiaste minioren gingen we fanatiek aan de slag. Er werd flink gesjouwd. Daarna maakten we ons klaar voor het programma van de dag.
In de circusschool oefenden we verschillende onderdelen. Bij Jurre leerden we de mooiste ballondieren maken. Olivia was ontzettend blij met het hartje dat ze helemaal zelf had gemaakt. Jurre hoefde daar bijna niet bij te helpen. Bij Floor zetten we onze eerste stapjes in het jongleren. Dat vonden sommigen nog best lastig, maar Jaylinn had het al aardig onder de knie. Marco liet zien hoe je een leeuw kunt temmen. Vooral Hugo bleek een perfecte leeuw: makkelijk te temmen! Bij Jaimy leerden we een echte goocheltruc en Sofia bleek een natuurtalent. Tot slot konden we bij Judith onze acrobatische kunsten laten zien. Vooral Jasmijn ging dat erg goed af.
Na alle inspanning was het tijd voor een rustmomentje, iets te drinken en een lekker stukje fruit. Juliette is een echt fruitmonster; ze bleef maar terugkomen voor nog een stukje.
Daarnaast konden de minioren ook creatief aan de slag. Er werd een vlag geschilderd, die later tijdens het spel 'vlaggenroof' goed van pas kwam.
Ook werden er vrolijke clowns geknutseld. Vooral de clown van Senna kwam goed van pas, want daarmee kon ze haar smerige gezicht mooi verstoppen. Daarnaast maakte iedereen een fotolijstje als aandenken aan het kamp. Mees en Casper lieten hun creatieve kant zien en maakten prachtige, originele lijstjes.
Het volgende programma kon natuurlijk pas beginnen na een heerlijke lunch. Dit keer aten we broodjes knakworst. Dat was maar goed ook, want Bo en Tycho hadden zó veel saus op hun broodje gedaan dat die alle kanten op vloog.
In de middag veranderde het terrein in een echte kermis. Overal stonden leuke spelletjes klaar. Met een handjevol muntjes konden de minioren langs verschillende onderdelen. Zo konden ze eendjes vangen, ringen werpen, balletje-balletje spelen, bekers omgooien, een clownneus prikken, het spiraalspel spelen, zakgooien, darten, dobbelen, hun geluk beproeven bij de grijpmachine én een poging wagen bij het verspringen onder leiding van Jurre.
Er werd fanatiek gespeeld. Mats raakte alle bekers bij het bekerschieten, Maeve blonk uit bij het spiraalspel en Vajen sprong ontzettend ver!
Omdat er inmiddels al veel kaarten van familie en vrienden waren binnengekomen, vonden wij het tijd om zelf ook kaartjes terug te sturen. Er werden prachtige tekeningen gemaakt. Vooral Lovis, Jill en Emma deden enorm hun best. Toen alle kaartjes klaar waren, konden we aanschuiven voor het avondeten.
Vanavond stonden er heerlijke wraps op het menu. Voor sommigen was dat even wennen, maar niet voor Kick en Pepijn. Deze mannen aten zonder moeite wéér drie wraps op. De leiding kreeg zelfs Luca en Noëlle zover dat zij een wrap proefden... en die smaakte gelukkig naar meer!
Na het eten speelden we nog even lekker vrij. Daarna was het, na zo'n intensieve dag, echt tijd om naar bed te gaan. Tenminste... dat dacht de leiding.
Zonder dat wij het doorhadden, waren jullie stiekem 'ontsnapt' om het kampterrein ook eens in de avond te ontdekken. Gelukkig vond Jurre jullie al snel weer terug.
Als leiding konden wij dit natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. Terug bij de barak stond jullie een passende 'straf' te wachten: met z'n allen het lied Hoofd, schouders, knie en teen zingen. Nadat iedereen zijn welverdiende 'straf' had uitgezeten, konden jullie eindelijk weer terug naar bed.
Marco las nog een boekje voor en om half negen lag iedereen heerlijk op één oor. We kijken terug op een fantastische tweede kampdag. Zelfs Joy viel deze avond snel in slaap!
Maandag 6 juli
Het ontsnappingsavontuur van gisteravond hakte er blijkbaar toch een beetje in. Na de vroege start van gister sliepen de minioren vandaag zelfs uit... tot maar liefst kwart voor zeven! Jaimy hoorde als eerste wat geluidjes en besloot nog even gezellig tussen de minioren in te kruipen.
Gisteren vroegen Jasmijn en Emma al of we weer een namenverhaal gingen doen. De minioren wisten het nog niet, maar dat stond eigenlijk pas voor vrijdag op de planning. Vanwege tijdgebrek hadden we het verplaatst naar vandaag. Dat kwam mooi uit, want we moesten nog even de tijd overbruggen voordat het gezamenlijke ontbijt begon.
Om alvast te oefenen, begonnen we met een kleine warming-up: zo snel mogelijk rechtop gaan zitten. Vooral Sofia bleek daar erg goed in te zijn.
Toen Marco binnenkwam, konden we beginnen met het namenverhaal. Iedere minioor kreeg een foto van een andere minioor. Joy, Jill en Lovis hadden zelfs twee foto's en moesten dus extra goed opletten. Zodra de naam van de persoon op jouw foto werd genoemd, moest je zo snel mogelijk rechtop gaan zitten. Het verhaal begon en iedereen luisterde aandachtig.
Na het verhaal was het tijd om ons aan te kleden en onze tanden te poetsen, want we gingen op weg naar het gezamenlijke ontbijt. We ontbeten samen met alle andere groepen, behalve de puppies; die waren nog niet op het kampterrein.
Wat een luxe ontbijt stond er voor ons klaar! Gekookte eitjes, croissantjes en verse jus. De minioren genoten met volle teugen en aten hun buikjes lekker rond. Dat was maar goed ook, want na het ontbijt stond er een gezamenlijk programma op de planning.
Alle groepen werden gemengd en gingen samen op zoek naar de 'vossen'. De leiding stond, verkleed als verschillende dieren, verspreid over het kampterrein. Bij ieder dier moesten de kinderen een opdracht uitvoeren. Van poep maken met ontbijtkoek tot dierenmemory: er was van alles te doen. In totaal waren er maar liefst 21 dieren te vinden.
Sommige minioren vonden het in het begin nog een beetje spannend, maar de oudere kinderen namen hen gelukkig goed mee op sleeptouw. Kick had het zelfs zó goed voor elkaar dat hij de hele tijd op de rug van een van de oudste jongens mee mocht. Waar de meeste minioren in verschillende groepjes terechtkwamen, hadden Juliette en Maeve geluk: deze twee beste vriendinnen zaten samen in dezelfde groep. Tegen alle verwachtingen in vonden de minioren het ontzettend leuk om samen met de andere kinderen op pad te gaan.
Na de vossenjacht was het tijd voor de lunch. Op het menu stonden heerlijke tosti's.
Toen iedereen uitgegeten was, begonnen we met opruimen. De minioren mochten eerst nog even vrij spelen en werden daarna één voor één geroepen om hun spullen in te pakken. We blijven ons verbazen over de chaos die 22 kleuters in drie dagen tijd weten te maken!
Tijdens het vrij spelen was de hut opnieuw een groot succes. Noëlle vond het tijd om haar turnpak weer aan te trekken, zodat ze nog even kon oefenen met haar radslag en handstand. Casper voetbalde ondertussen met Jurre, want volgens Casper speel je automatisch supergoed voetbal als je soms in het eerste van VVZ speelt. Hugo was druk bezig met bottle flips. Na zijn overwinning op Jurre wilde hij natuurlijk wel in vorm blijven.
Toen het opruimen bijna klaar was, was het tijd voor de laatste knutselactiviteit. We kleurden de fotolijstjes in die we een dag eerder hadden gemaakt. De ene was nog mooier gelukt dan de andere. Vooral de voetbal van Luca – niet helemaal in het thema – viel goed in de smaak. Ook Mats was zichtbaar trots op zijn fotolijstje.
Terwijl iedereen druk aan het kleuren was, gingen Judith en Jaimy alvast op pad om zestig badeendjes te verstoppen. We kunnen inmiddels wel verklappen dat ze dat zó goed deden, dat er waarschijnlijk nog steeds drie eendjes ergens op het kampterrein liggen.
Daarna legden we het spel Duck Hunt uit. De minioren gingen fanatiek op zoek naar de badeendjes. Vajén en Bo kwamen al snel terug met drie eendjes tegelijk. Dat je er eigenlijk maar één per keer mocht meenemen, hadden ze even gemist.
Er werd gezocht alsof het leven ervan afhing, want zodra alle eendjes gevonden waren, wachtte er een snoepje. Toen er na een kwartier nog steeds een paar eendjes verstopt bleken te zijn, gaf de helft het op. De echte fanatiekelingen schakelden zelfs Tessa en Floor in om mee te zoeken.
Mees besloot dat spelen in het bos eigenlijk veel leuker was dan zoeken. Toch kwam hij trots terug met een prachtige stok.
Uiteindelijk werd de zoektocht afgeblazen. Zelfs Senna kon geen eendje meer vinden. Ze had zó fanatiek gezocht dat haar nagels helemaal zwart waren geworden.
Na Duck Hunt was het tijd voor de kaarten. Als leiding werden we ontzettend blij toen we zagen dat iedereen post had ontvangen. Dank jullie wel aan iedereen die de moeite heeft genomen om een kaartje te sturen! De gezichten van de minioren waren goud waard. Jaylinn kreeg zelfs zo'n grote kaart dat ze hem bijna niet kon vasthouden.
Terwijl de minioren hun kaarten bewonderden, haalde de leiding het avondeten op. En maandag betekent natuurlijk maar één ding: PANNENKOEKENDAG!
Pepijn moest van Jurre eerst nog even zijn handen wassen. Dat vond hij eigenlijk maar onzin, want: "Als je pannenkoeken gaat eten, worden je handen toch weer vies."
We blijven ons verbazen over hoe goed de kinderen kunnen eten. Tycho werkte maar liefst vier pannenkoeken naar binnen!
Na het eten was het dan echt tijd om richting huis te gaan. We werden uitgezwaaid door de puppies, de spelbrekers en de oudste meiden. Onze barak lag vlak bij het terrein van de oudste meiden en vooral onze jongste meiden vonden dat erg interessant. Net voordat we de auto instapten, vond Olivia het nog nodig om een zandengel te maken. Blijkbaar was ze nog niet vies genoeg.
We hebben geprobeerd om iedereen wakker te houden tijdens de terugreis, maar dat is helaas niet helemaal gelukt.
Eenmaal aangekomen bij Don Bosco werden we warm ontvangen door alle ouders, opa's en oma's, ooms en tantes, en neefjes en nichtjes. Na het praatje van Maurice was het tijd om de diploma's en de kampfoto's uit te reiken. Daarna zat het kamp er helaas echt op.
Lieve, lieve, lieve minioren,
Wat hebben we weer genoten van een geweldig kamp vol nieuwe herinneringen, avonturen en heel veel plezier. Bedankt dat jullie er samen zo'n fantastische week van hebben gemaakt.
Voor nu wensen we jullie een hele fijne vakantie! We hopen jullie volgend jaar allemaal weer terug te zien bij de minioren, of wensen jullie heel veel plezier bij de puppies!


